مداد رنگی

***عید سعید غدیر خم مبارک باد***

* خداوند !      کمی اراده      مثقالی جسارت      دنیایی" روح بزرگ "        میخواهم ...

* راستی خداوند ؟! حواست هست که پائیز است حالا ؟!

* رد آبی نگاه هایت      این روز ها       مستدام !      خداوند ...

* خداوند ... سلام !

 

زندگی بافتن یک قالی است ، نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی ، نقشه را اوست که تعیین کرده ، تو در این بین فقط می بافی .... نقشه را خوب ببین ... نکند آخر کار ، قالی زندگی ات را نخرند! 

 

بگذار که این

جاده خطر

داشته باشد

 

...

ـ رضا یزدانی-

 

ه م ی ن

 

بزرگ شدن    و            غریبی         و           تنهایی

    اینها کلماتی است که در پست های قبلی تکرار شدن ....

                                      و همه در راستای دانشجو شدن است ...

                                                  اما در مورد من :

                                                            امروز هم استاد نیومد و کلاسم تشکیل نشد ....

               به قول دوستم :

                                   ه م ی ن

                          

 

داری بزرگ میشوی به شدت و هر روز و هر لحظه ... حسین پناهی زیاد گوش میدهی و هی بلد بلند میخوانی باهایش که " شب در چشمان من است ٬ به سیاهی چشم هایم نگاه کن ..." و هی نمی فهمی الانت را و آینده ات را . و حس میکنی که گم شده ای توی زمان .

آدم ها را دوست داری . آشنا . هر روز سلام و خنده و خداحافظ . هر روز همین . هر روز غریبی اما !

هر روز بیشتر میفهمی هیچ کس مثل تو نیست .

روز گار  دارد عجیب میگذرد ... مثل این پائیزی که انگار فراموش کرده پائیز است ..!

خدایا گویا باران هایت نشانی زمین را گم کرده اند ...

 

ه م ی ن

با سلام به دوست خیلی عزیزم ....

فقط می خواستم بگم که دل منم برات تنگ شده ... به همین زودی ....

من دانشگاهم سوم شروع میشه نمیدونم حس تو رو پیدا کنم یا نه ....

 

و بزرگ شدن ... ترس دارد !

انگار باید کند ! کند و رفت و بزرگ شد !

نمیدانم ، آن دور ها ، خبری هست ؟!

 

آن جا ، دانشگاه است . همان مدینه ی فاضله ی تمام روز و شب ها ی گذشته است .  ترس دارد .   احساس بی کسی میآید سراغ آدم . احساس تنهایی .

 آن جا ، آدم میشود شبیه "تنهایی روز های باران زده ی پاییز"... 

پاییز ! قشنگ تر از این هم مگر هست ؟! 

 

آن جا برای اینکه گریه ام نگیرد خدا ! تنها دل خوشی ام تویی ... بمان !

/ در تائید پست قبل که نوشته شده توسط  دوستم هست / ... / دلم برات تنگ شده رفیق ! به همین زودی ... کاش تو آن جا مثل من احساس غربت نکنی ! دلت گریه نخواهد ! ... کاش تو همیشه شاد باشی ...

 

ه م ی ن

 

 

امسال هم ماه مهر دوباره با شروع شدن مدرسه ها خودنمایی میکنه ....

 و امسال اولین سالی است که مهر را با دانشگاه آغاز میکنم .... بدون مدرسه ....

                           چیزی که شاید خیلی وقت ها انتظارش رو میکشیدم ....

                                          خیلی وقت ها ...

اما حس عجیبی داره ، اینکه بعد از ۱۲ سال اول مهر ها رو مدرسه رفتن امسال دیگه مدرسه نداشته باشی .... شاید حس بزرگ تر شدن .... دانشجو شدن ....

با تمام این حرف ها باز هم می خواهم بگویم

                              که ای خاطرات مدرسه ... ای اول مهر ها ... ای ....

                                          هیچ وقت فراموشتان نمی کنم

                                                             و

                                                   دوستتان دارم ....